Creanaut | Eigenwijze speel- en groeiplek waar creativiteit en mentaal welbevinden elkaar versterken

Hoe je meer rust in je hoofd ervaart en wat ik meeneem uit de mindfulness training

Ik hoor het je soms zeggen, je weet wel, in mijn hoofd. Jaja, meer spelen, maar van niets doen en spelen worden mijn taken niet gedaan. Dat is tijdverspilling en nutteloos. En als je niet meerdere taken tegelijk kan doen ben je incompetent. 

We zitten met z’n allen in een voortdurende doe-modus. Doen… nog wat doen… en nog meer doen.

En een van de eerste lessen bij de mindfulness training had het over het significant verschil tussen doen en zijn. ‘Gewoon’ zijn. 

Tussen ons, ik vond het eerst licht bizar. In had al eens proberen mediteren, zonder training, gewoon uit mezelf. Maar dat werkte niet echt, ik had meer het gevoel dat het iets was voor hippies in een hip roos gewaad en teenslippers :).

Maar echt… het gevoel van ergens hier en nu te ‘zijn’ is zo vervullend, vertragend en verrijkend. 

Nu ik ben zelf al even uitgevallen uit die race van doen doen doen met een bore-out. Het gevoel van het ‘druk’ te hebben vond ik in het bedrijfsleven bij bpost steeds een reden om je ergens achter weg te steken. 

Maar blijven doen, maar blijven zeggen dat je het druk hebt. Ik kwam tot stilstand daar… verveeld. 

Ik speelde niet meer, ik creëerde niet meer… ik was van doe-modus naar stilstand gekomen. Stilstand als in ‘ik kan niet meer’. Niet die bewuste stilte.

Mijn taak bestond erin mensen te controleren met cijfers dan nog. Je moet weten… ik had gesolliciteerd om procedures uit te schrijven zowel concreet geschreven als met beelden. Zodat die eenvoudig konden gebruikt worden in een opleiding van nieuwe collega’s of op de werkplek konden circuleren. Maar door de andere invulling was voor mij de zingeving helemaal weg.

Achteraf gezien was et een gift om uit te vallen. Ik heb nu zoveel meer zingeving in mijn leven, ben gelukkiger en zie wat ik hier te doen heb. De schaduwzijde is wel dat het harder knokken is om ‘ervan te kunnen leven’. En tegelijkertijd om aan je goud te geraken moet je vaak door wat troep.

Nu midden in de zoektocht naar mezelf, weet ik dat schoonheid mijn doel in het leven is. Schoonheid zien in de wereld, in de dingen, in kleine gelukjes. Maar ook in mensen, in creatiekracht, in kunst en misschien zelfs in het proberen en nog eens proberen… en ja… nog eens proberen… :).

 

Na deze korte bedenking…En tegelijkertijd

De mindfulness van afgelopen twee maanden bracht een nieuwe laag bij het spelen, bij mijn creativiteit … bij mijn ‘zijn’. Het is of ik telkens als een soort van kralenketting extra bollen kan rijgen om creanaut dieper en meer gevoed te maken om door te geven aan jou… om als een andere begeleider in mijn projecten te staan.

 

Wat ik leer van Pelouse, mijn (waarschijnlijk) dertienjarige kater

 

Huisdieren, we zien ze graag. Ik zie in ieder geval mijn poes heel graag. Onvoorwaardelijk. Hij hoeft daar niets voor te doen. Ook in ziekte, als hij ouder wordt en als hij hulpbehoevend zal zijn. 

En ja… ja… OOK als hij op geregelde tijdstippen eens dwarsligt. Ik moet het niet uitleggen aan andere mensen met poezen. Die beestjes hebben een eigen wil. En ohboy… wij hadden (ondertussen is hij al wat wilde haren kwijt) een tijger met soms zin in wat mensenvlees.

 Over andere huisdieren kan ik zelf niet meepraten. 

Maar hoe komt het dat we onszelf niet graag kunnen zien, ook als we niets doen. Ook als we dwarsliggen en als het wat moeilijk gaat. 

We hoeven ‘mogen zijn’ feitelijk niet te verdienen. En toch lijkt dat van in mijn kindertijd, in mijn onderwijs, al een factor te zijn.

 

Creanaut en mindfulness – drie bedenkingen

 

Ik ben nu op zoek naar hoe mindfulness een plek te geven in mijn leven en de link te leggen met creanaut (en ook mijn workshops porselein) en mijn eigen kunst.

Eventjes geduld alstublieft…geduld is voor (intense) mensen niet altijd zo gemakkelijk :). En tegelijkertijd…(probeer) ik mindful te blijven.

 

1. Vertraag… ja nog trager…en adem
 

Creanaut en mindfulness dat is vertragen.

je drukke hoofd stappen. Even ‘zijn’, op de uitknop drukken en (even) niet ‘moeten’.
Dat is ook de belangrijkste les die ik meeneem uit mindfulness. Opzij stappen, weg van mijn kapotte grammofoonplaat in mijn brein. Want je hoofd wordt dagelijks (bij mij ook ‘s nachts) gevuld met ruis, met denken. ‘Dingen’ of ‘ietsen’, zoals dat in de training werd genoemd, die gebeuren en je hersenen vullen.

Feitelijk… nodeloos plaats innemen. Waardoor je geen ruimte meer hebt om te stoppen, creatief te denken, adequaat te handelen, impact te hebben op wat je wilt denken, creativiteit, dankbaarheid, blijvend leren of vertrouwen in je eigen kunnen.

Je levenslust gaat verloren en je ervaart een minder zinvol leven.

 
2. Laat de rook om je hoofd even verdwijnen en laat te stilte toe
 
 Ervaar je een drukte in je hoofd? Laat het stof even neerdwarrelen en kom tot rust. Ontsnap aan al dat ‘moeten’.
 
De slogan op mijn homepage en ik sta er nog steeds voor de volle 100% achter.
 

Op die manier maak je verbinding tussen lijf en brein waardoor je meer gewaar kan zijn van wat er in je speelt. Van je emoties, je gedachten, je gevoelens en van fysieke sensaties bijvoorbeeld (geluiden, de wind in je haar, de zon op je snoet, het heerlijk smakende eten,… .

Het laat je toe om met meer nieuwsgierigheid in je leven te staan en met meer… hoe moet ik het zeggen…ik zoek het woord.

Vervulling. Aandacht voor wat goed gaat, het positieve. En tegelijkertijd ook voor wat minder gaat. Los van de verwachtingen van de samenleving, zoals een fulltime job hebben, promoveren, veel geld verdienen, succes hebben, … .

Tussen ons… op de momenten dat het bij mij even minder gaat en ik voel het. Ik ben er mij bewust van ga ik mediteren. Het is trouwens net dat bewust worden dat belangrijk is. Ik heb steeds sneller door wanneer het dreigt de mist in te gaan haha :). Waardoor de mist iets minder lang blijft hangen dan vroeger. Super voor mij én mijn omgeving haha 🙂 .

 Nu, dat mediteren, dat probeer (als in lukt nog niet elke dag, maar toch al veel) ik dagelijkse te doen als een kleine routine. In de training werd gezegd je gaat toch ook je parachute niet beginnen haken als je al in vrije val bent. Yep…point taken.

 
3. Last but not least… neem het leven niet altijd serieus

Speel, geniet, klieder, maak je vuil, creëer, doe ‘niets’ nuttig,…
Neem het leven niet té serieus en tegelijkertijd laat het leven binnen.

Het leven is een beetje als een experiment, wat ik bij creanaut of onder mijn eigen naam doe.

Experimenten waar je al dan niet een afgewerkt en net resultaat kan hebben. En…waar het niet eens van belang is om dat net afgewerkt resultaat te hebben.

Want… binnenkopper… dat is het doel niet. 

Het doel is spelen, rust in je hoofd ervaren, niet altijd alles even serieus nemen, dankbaarheid ervaren, tijd nemen om te verbinden, vertragen en je eigen creatieve potentieel (her)ontdekken of/en voeden.

Minder ruis in je hoofd hebben om nadien adequater te kunnen reageren, minder stress te ervaren en nieuwsgieriger met meer levenslust in je leven te staan.

Om terug te komen op mijn persoonlijke missie tijdens mijn korte bestaan hier op deze planeet. Zoveel mogelijk creativiteit en schoonheid delen met jou. Creativiteit, mislukkingen, pogingen, groei, uit je comfortzone komen, in vraag stellen, emoties,… gewaardeerd.

Soms herhaal ik de quote al eens ” There is no such thing as failure. You either succeed or learn” Kevin Kruse.

Veel plezier onderweg

 
pssst…nog meer komen ontspannen en groeien met kunst en creativiteit? Neem een kijkje in het aanbod