Kunsteducatie en talenten voor kinderen

In een hokje of niet in een hokje (dat is de vraag niet)

 

Niet in een hokje passen.

 
Soms denk ik, goed (stel dat we allemaal in hetzelfde hok zouden moeten).
 
Ik bedenk mij 1. te krap. 2. Wat dan mijn die bubbel.
 
Maar soms is het veilig die hokjes.
Weten welk hokje je past. Dat brengt rust, je weet hoe je te gedragen, je weet wat te schrijven, je weet wie je bent…
 
Klinkt heerlijk. En klinkt vooral utopisch (bij mij toch). En ik denk met mij ook bij heel veel onder jullie. Ouders, volgers, Creanauten, … .
 

Eerst even over mij (het voorbeeld geven)

 

Ik volg een challenge. De rode draad van Creatieve Generalist.
 
Ohboy.
 
Om de x-aantal tijd beland ik in een identiteitscrisis. Over mezelf en Creanaut, over mijn keramiek… .
Even over mij..
 
En dan lig ik even in de lappenmand (zoals nu). Eerlijk is eerlijk.
 
Het voelt als een vlinder, maar dan even de verschrompelde fase (ik wou het wat dramatischer laten klinken).
 
Wat en wie ben ik eigenlijk of wat ben ik niet. Ik ben een cultuureducator… check. Ik heb een oog voor talenten en wat er wel al goed gaat. Ik kan goed luisteren naar wat mogelijks ongezegd is.
 
Bij bpost was ik goed in faciliteren en mensen naar een hoger niveau brengen binnen HR.
 
En dan komt het…toemtoemtoeeem… het oplichterssyndroom. Angsten (angst om naar buiten te komen, faalangst, perfectionisme, de ja maar…, wie zit er nu op mij te wachten, …).
En om de zoveel tijd beland ik in een en-nu-wil-ik-het-weten-wat-ik-ben crisis? Ja, laat ik het benoemen als crisis.
 

Bij Creanaut

 
Ook hier bij Creanaut, heb ik al zoveel schone kinderen zien toekomen (ze zijn ook allemaal vertrokken 😉 ).
 
Met bakken talenten. De kinderen doen zoveel dingen graag. Ze doen ook zoveel dingen goed.
En houden er niet echt van om in een hokje te zitten met veel regels. Ze hebben nood aan wat autonomie en aan wat freewheelen. 
Er komen ook zoveel vaardigheden, technieken kijken en talenten in actie hier. Dat hokjes bij Creanaut geen deuren hebben en grote kamerhoge ramen. 
 
Er liggen ook wat planken, je weet wel, om je eigen hokje(s) bij te maken. 
 
En ook bij hun zie ik de twijfel toeslaan. 
 
Ja maar ik ben hier niet goed in.
 
Ik kook wel graag, maar wat voor kok ben ik als ik dat nog niet eens kan. De andere is veel beter in tekenen dan mij. 
‘En Meike, vind je dit goed’? ‘En vind je dit goed?’ 
 
Herkenbaar? Voor mij in ieder geval wel.
 
 

Kunstnavigators and beyond 

 
(ik spring op een roze paard met blauwe manen en dikke gele borstels van wenkbrauwen)
 
Vandaar dat ik bij kunstnavigators het een tikkeltje anders wil gaan aanpakken. Ik wil het met hun graag hebben over verwondervragen, dromen, het hebben over voor welk probleem zij de oplossing zijn en talenten.
 
Ik wil het hebben over welke talenten ze gezien hebben bij elkaar (op het einde van een sessie). Zo, als we elkaar al wat beter kennen. 
De sessie eens starten met kies een kaart die iets zegt over de vraag ‘Waar ben jij sterk in gegroeid de laatste weken’. 
 
Dat is mijn voornemen. Want als creatieve generalist lijkt het mij fijn om al mijn draden, die ik heb, eens wat meer te verstrengelen met elkaar.
Het wordt complexer, ik weet het. Voor jullie om te weten wat ik doe, voor mij om dat ook nog eens uit te dokteren. Maar de enige manier om het proberen uitvinden, is door het te doen.
 
Wil je graag de veelkleurige draden verkennen? Dan nodig ik je graag uit om te grasduinen in het aanbod.