Praktijk Creanaut Gent | Beeldend ACT therapeut | creatief ontprikkelen en coaching
Soms begrijp je jezelf ontzettend goed. Je weet waarom je perfectionistisch bent. Waarom je blijft pleasen. Waarom je hoofd niet stopt. Waarom je telkens over je grenzen gaat. Misschien heb je er al veel over gelezen, gepraat en nagedacht.
En toch verandert begrijpen alleen niet altijd iets.
Een mens is namelijk meer dan zijn gedachten. Ook je lichaam draagt ervaringen mee. En soms weet een beeld, een beweging of een stuk klei iets waarvoor je nog geen woorden hebt.
Daar begint mijn werk.
Bij Creanaut breng ik creatieve therapie, narratief werken, ACT en coaching samen. Niet als losse technieken die ik volgens een vast stappenplan afwerk, maar als verschillende manieren om te onderzoeken wat er gebeurt.
Met hoofd, hart én handen.
Ik studeerde kunstwetenschappen en was altijd al gefascineerd door wat beelden en verhalen kunnen vertellen. Niet alleen door wat onmiddellijk zichtbaar is, maar vooral door wat ertussen zit. Context. Betekenis. Symbolen. De manier waarop hetzelfde beeld plots iets anders kan vertellen wanneer je er anders naar kijkt.
Later ontdekte ik iets gelijkaardigs bij mezelf. Ik kon soms perfect uitleggen waarom ik moe was of waarom ik mezelf voorbijliep. Mijn hoofd begreep het. Maar mijn lichaam was daarmee nog niet mee.
Toen ik opnieuw meer begon te maken, merkte ik hoeveel er zichtbaar kan worden wanneer je niet alleen probeert iets te begrijpen, maar het ook een vorm geeft. Kunst geneest daarbij niet, maar maken brengt je soms op plekken waar woorden niet vanzelf komen.
Mijn achtergrond in de kunstwetenschappen neem ik daarom nog altijd mee. Ik kijk naar wat zichtbaar is, maar ook naar wat ertussen zit: verhalen, context, identiteit, beelden, patronen en symbolen. Ik kijk samen met jou naar wat er vorm probeert te krijgen.
Sommige ervaringen zijn moeilijk onder woorden te brengen. Je voelt dat er iets wringt, maar krijgt het niet goed uitgelegd. Of misschien kun je het juist uitstekend uitleggen, terwijl je lichaam telkens hetzelfde blijft doen.
Dan kan het helpen om iets letterlijk voor je neer te leggen. Een gedachte kan een voorwerp worden. Een gevoel een vorm. Een innerlijke stem kan een plek in de ruimte krijgen. En een “ik weet het niet” kan misschien eerst een stukje klei krijgen.
We kunnen werken met klei, verf, papier, beelden, woorden, beweging of voorwerpen. Er hoeft niets moois te ontstaan; het gaat erom dat wat binnenin leeft even buiten jezelf kan komen te staan.
Je hoeft het probleem niet langer alleen maar te zíjn. Je kunt ernaar kijken. Het aanraken. Verschuiven. Er afstand van nemen. Eromheen lopen. Misschien zelfs ontdekken dat het er vanuit een andere hoek anders uitziet. Daardoor kan ook de plek die het probleem inneemt beginnen te verschuiven.
Praten blijft belangrijk. Sommige sessies bestaan grotendeels uit gesprek. Andere veel minder.
Creativiteit is voor mij geen talent, maar een manier van aandacht geven. Je hoeft dus helemaal niet creatief te zijn om hier te komen.
Mensen komen vaak binnen met een verhaal dat heel luid is geworden.
Ik ben te gevoelig. Ik ben opgebrand. Ik ben te veel. Ik loop altijd vast.
Ik probeer zo’n verhaal niet weg te nemen, en ik zet er ook niet snel een positiever verhaal tegenover. We worden er nieuwsgierig naar. Waar komt het vandaan? Wanneer laat het zich horen? Wat probeert het misschien voor je te doen? Welke plaats is het gaan innemen? En wat is daardoor minder zichtbaar geworden?
We gaan verhalen sprokkelen. Over momenten waarop het anders was. Over wat je belangrijk vindt. Over nieuwsgierigheid en moed, over verlangen en verbinding. Over kleine uitzonderingen die gemakkelijk verdwijnen wanneer één verhaal alle aandacht opeist.
We maken er geen mooier verhaal van, maar een voller verhaal.
Vanuit ACT onderzoeken we daarnaast hoe je ruimte kunt maken voor moeilijke gedachten en gevoelens zonder dat zij voortdurend hoeven te bepalen welke richting je uitgaat. De vraag is dan niet alleen hoe je dit zo snel mogelijk weg krijgt, maar ook: wat wil ik belangrijk genoeg vinden om naartoe te bewegen, zelfs wanneer dit er is?
Spelen klinkt misschien niet als een bijzonder serieuze therapeutische interventie. En toch is het een belangrijk onderdeel van hoe ik werk.
Spelen betekent voor mij niet dat we doen alsof iets niet moeilijk is. Het betekent dat we even niet vooraf hoeven te weten wat het juiste antwoord is.
We kunnen iets verschuiven. Uitvergroten. Omkeren. Tekenen. Bouwen. Een andere plek geven. Een gek idee onderzoeken. Of iets proberen waarvan we nog niet weten of het ergens toe leidt.
Er staat niet meteen iets vast. En precies daardoor kan er ruimte ontstaan voor iets nieuws. Soms ontstaat beweging daar waar je nog niet weet wat er gaat gebeuren.
Elke sessie ontstaat vanuit wat jij op dat moment meebrengt.
Soms praten we. Soms werken we met materiaal. Soms beginnen we met woorden en eindigen we met onze handen in de klei, of gebeurt precies het omgekeerde.
Ik kan een vraag stellen, iets voorstellen, een oefening aanbieden of je uitnodigen om iets letterlijk voor je neer te leggen. Maar ik weet niet vooraf welk antwoord eruit moet komen. Ik hoef niet te weten wie jij moet worden. We onderzoeken samen wat er gebeurt en wat daarin voor jou betekenis krijgt.
Een eerste afspraak is vooral een kennismaking. We bekijken wat je meebrengt, waar je nu staat en wat je hoopt dat er anders kan worden. Je hoeft vooraf niet te weten wat je moet vertellen. En je hoeft al helemaal niet te weten wat je moet maken.
Beide vertrekken bij mij vanuit dezelfde nieuwsgierige en ervaringsgerichte manier van werken. Het verschil zit vooral in wat je meebrengt en welke ondersteuning daarbij past.
Coaching sluit vaak aan bij vragen rond richting, keuzes, patronen, perfectionisme, zingeving of het zoeken naar wat voor jou belangrijk is.
Een therapeutisch traject kan passender zijn wanneer er meer emotionele lading meespeelt, wanneer stress of burn-out je dagelijks functioneren sterk beïnvloedt, of wanneer ervaringen uit het verleden ruimte vragen.
In de praktijk laat niet iedere vraag zich netjes in één vakje stoppen. Dat hoeft ook niet. Tijdens de intake bekijken we samen wat aansluit bij jouw situatie. Dat kan tijdens een traject ook verschuiven.
Mensen komen met heel verschillende vragen naar Creanaut. Onder die verschillende verhalen zit vaak eenzelfde gevoel: zo verder doen klopt niet meer.
Misschien raak je uitgeput door voortdurend aanpassen. Je hoofd staat nooit stil. Perfectionisme neemt steeds meer plaats in. Je bent de verbinding met wat jij zelf wilt wat kwijtgeraakt. Of je voelt dat er iets wringt zonder dat je precies kunt zeggen wat.
Misschien herken je jezelf in hoogbegaafdheid, autisme, ADHD of hoogsensitiviteit. Misschien spelen stress, burn-out, verlies, identiteit of zingeving een rol. Misschien heb je helemaal geen label. Dat hoeft ook niet.
Meike reist mee
Voor volwassenen
Voor wie vastloopt in stress, burn-out, perfectionisme, overprikkeling of het gevoel zichzelf ergens onderweg wat kwijtgeraakt te zijn.
Meer over begeleiding voor volwassenen
Meike kijkt mee
Voor kinderen en jongeren
Voor kinderen en jongeren bij wie woorden niet altijd de gemakkelijkste ingang zijn en die via spel, beeld en creativiteit kunnen onderzoeken wat ze voelen en nodig hebben.
Meer over begeleiding voor kinderen
Meike denkt mee
Voor makers en creatieve ondernemers
Voor wie vastloopt in perfectionisme, twijfel, creatieve blokkades of de zoektocht naar een eigen stem en opnieuw ruimte wil maken voor experiment en beweging.
Meer over sparren voor makers
Ervaringsgerichte begeleiding bij Creanaut is geen crisisinterventie en vervangt geen medische of psychiatrische behandeling wanneer die nodig is.
Bij een acute crisis, acute psychiatrische problematiek of wanneer medische opvolging nodig is, is andere of aanvullende hulpverlening aangewezen.
Twijfel je of jouw vraag hier past? Dan mag je contact opnemen. We kunnen samen bekijken wat passend is, ook wanneer dat betekent dat je ergens anders beter geholpen bent.
Mijn manier van werken is gegroeid op het kruispunt van kunst, therapie, coaching en positieve psychologie.
Ik ben onder meer opgeleid in:
Daarnaast ben ik beeldend kunstenaar en begeleid ik al jarenlang mensen via creatieve processen.
Die verschillende achtergronden zijn voor mij geen stappenplan. Ze vormen een gereedschapskist. Soms past een vraag. Soms een gesprek. Soms een beeld, een oefening, beweging of materiaal.
Geen methode past op iedereen. Daarom blijft mijn belangrijkste instrument verrassend eenvoudig: nieuwsgierigheid.
Verandering kondigt zich zelden luid aan. Soms begint ze met iets kleins. Een beeld dat blijft hangen. Een vraag die iets verschuift. Een grens die je plots voelt. Een keuze die anders uitvalt. Iets wat je handen al lijken te weten voordat je hoofd er woorden voor heeft.
Ik hoef vooraf niet te weten waar jouw pad uitkomt. Ik loop liever een stukje mee en kijk samen met jou wat er onderweg zichtbaar wordt.
Ik ga niet op zoek naar een betere versie van jou, maar naar meer ruimte voor wat er óók al is, en voor wat misschien opnieuw mag gaan bewegen.
Werk je alleen met creatieve materialen?Nee. Gesprek blijft een belangrijk onderdeel van mijn begeleiding. Sommige sessies bestaan vooral uit praten, andere uit werken met klei, verf, papier, beelden, beweging of voorwerpen. Vaak lopen beide door elkaar. Wat we doen, hangt af van jouw vraag en van wat op dat moment behulpzaam is.
Moet ik creatief zijn?
Nee. Je komt hier niet om een mooi resultaat te maken en er wordt niets beoordeeld. Creativiteit gebruiken we als een manier om te onderzoeken, aandacht te geven en soms zichtbaar te maken waarvoor woorden nog niet genoeg zijn.
Is één sessie genoeg of gaat het altijd om een traject?
Dat verschilt. Sommige mensen komen gedurende een kortere periode rond een concrete vraag. Andere vragen hebben meer tijd nodig. Tijdens de intake bekijken we wat bij jou en je vraag past.
Hoe weet ik of coaching of therapie beter bij mij past?
Dat hoef je vooraf niet te weten. We bekijken tijdens de intake wat je meebrengt en welke vorm van begeleiding daarbij aansluit. Dat hoeft ook niet voor het hele traject vast te liggen.
Wat als ik niet weet wat mijn hulpvraag is?
Dat mag. Je hoeft niet met een perfect geformuleerde hulpvraag binnen te komen. Soms is “ik weet alleen dat het zo niet verder kan” al genoeg om samen te onderzoeken.
Misschien weet je heel precies waarmee je aan de slag wilt. Misschien heb je vooral het gevoel dat er iets moet bewegen. Allebei zijn welkom.
Nieuwsgierigheid is genoeg om ergens te beginnen.